Archief

maandag 29 december 2014

"Het wordt hoog tijd om een anti-belastingpartij op te richten"

 

In deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be neemt Jean-Marie Dedecker de hoge belastingdruk in ons land in het vizier."

'De kunst van belastingen heffen bestaat erin de gans zo te plukken dat je veel pluimen en weinig gesis krijgt.' Deze uitspraak van Jean Baptiste Colbert, de vader van het mercantilisme, is drie eeuwen oud maar nog even actueel. Als adviseur van Lodewijk XIV stimuleerde hij zogezegd de economie met een overvloedige reeks reglementen en een verstikkend staatstoezicht om ze daarna effectief en efficiënt leeg te zuigen en zo de schatkist te vullen. Een beetje zoals de boer die zijn koeien met liefde vetmest om ze dan leeggemolken en harteloos naar de slachtbank te voeren.


Na de zonnekoning niets nieuws onder de zon, behalve dan dat, wie zijn rijkdom etaleert, moet vrezen dat er straks een meute langskomt waarna zijn hoofd in het mandje terechtkomt. Om zoveel mogelijk gesis te vermijden is het opvallend dat we nu al maandenlang gemasseerd en gehersenspoeld worden met de mantra van de vermogens(winst)belasting. We leven in een landje waar de inkomensongelijkheid het kleinst is van de hele wereld.
Velen hebben het boek van Thomas Piketty onder de arm, maar weinigen onder de knie. Toch worden we dagelijks overspoeld met statistieken over klassentegenstellingen, gevoed door syndicaal of politiek eigenbelang. Alle vormen van windowdressing zijn gepardonneerd. Het plat populistisch Stevaert-discours over "Dikke Legumes" als rancuneleer is terug van weggeweest, alleen zijn de zondebokken gewijzigd. Het gaat nu over Marc Coucke & Co.

Politiek wisselgeld.

De afgunststrategie werkt. De vermogensbelasting wordt nu als politiek wisselgeld ingezet. Het zoenoffer op het altaar van de sociale vrede. De socialistische slogan "Haal het geld waar het zit" is echter ook het credo van de maffia. Gelegaliseerde diefstal. Geld is niets meer dan de legitieme beloning voor extra hard werken of het nemen van risico's. Vermogen is wat je in dit land overhoudt als je een leven lang de helft van je inkomen uit arbeid aan de fiscus gegeven hebt. De belastingbetaler is de enige die voor de staat werkt zonder eerst aan een examen te moeten deelnemen. We zijn nagenoeg wereldkampioen in het betalen van lasten op arbeid. We hebben het zo zwaar belast dat we het in solden moeten aanbieden met dienstencheques. Tabak, alcohol en benzine worden belast met accijns opdat we er minder zouden van gebruiken. Met arbeid hebben we net hetzelfde gedaan. De overheid roomt 54% van onze welvaart af.
Met dit record aan overheidsbeslag zitten we in het koppeloton van Scandinavische belastingheffingen, maar we krijgen er amper een Italiaanse dienstverlening voor terug. De impliciete belastingvoet op kapitaal is nu al ruim 30% (registratierechten, onroerende voorheffing, erfenisrechten, liquidatiebonussen enz....) weerom een Europese podiumplaats.

Aangroeiende bevolking draagt niet bij aan de groei.

Met jobless recovery komen we er niet meer. We hebben een op werk gebaseerd vangnet maar er werken te weinig mensen om de lasten ervan te dragen. Econoom Geert Noels van denktank Econopolis merkte in 2009 al op dat onze bevolking tussen 2002 en 2008 abrupt gestegen is van 10 tot 10.8 miljoen door migratie en door de bevolkingsgroei bij nieuwe Belgen. Ons BBP per hoofd knakte vanaf 2004. Dit betekent dat de aangroeiende bevolking niet bijdraagt aan de groei. We zijn zes jaar verder en het is er niet op verbeterd! Amper twee derde van de actieve bevolking is aan de slag en slechts één op de vier Belgen heeft een baan in de privésector. Het gaat niet meer over de economie maar over de verzorgingsstaat met botsingen tussen het proletariaat en het profitariaat, met verschuivingen van een monoculturele natie naar een pluriforme samenleving. Door gelijkheid na te streven, hebben we ons economisch systeem op achterstand gezet. Discussies over het financieren van een parasitaire overheid worden amper gevoerd. Ze beperken zich tot wie zijn hand mag ophouden op kosten van de gemeenschap. Op vier landen na, hebben we de hoogste staatsschuld van Europa. Het overheidsantwoord is altijd hetzelfde: het verhogen van de belastingen om de eigen spilzucht te financieren. Door de belastingdruk creëren we zelfs onze eigen armoede. Een voorbeeld: de armoedegrens voor een gezin met twee kinders is 2.256 euro. Maar wie dit bedrag in zijn loonzakje krijgt, komt in de belastingschijf terecht van 45%! Waren Adam en Eva Chinezen geweest, dan hadden ze de slang opgegeten en niet de appel. Wij hebben de appels opgegeten, en vernietigen nu onze boomgaard.

Middenklasse betaalt het gelag.

Om een profitariaat aan de top en de onderkant van de samenleving in stand te houden betaalt de middenklasse altijd het gelag. Bovenaan staan de "untouchables " bijgestaan door een legertje juristen bedreven in lobbyfiscaliteit. In 1873, met de grote beurscrash van Wenen, hebben 120 bankiers zich van het leven beroofd. Tussen 2008 en 2011 daarentegen hebben de bankiers ons van onze centen beroofd, en schuiven ze samen met de medeplichtige politieke wereld de factuur door naar de belastingbetaler. Voor Dexia alleen al zo'n 15.2 miljard euro, nagenoeg ons ganse begrotingstekort. Jammer genoeg heeft Thomas L. Friedman gelijk: "Geen enkele alternatieve ideologie kan de brutaliteiten van het kapitalisme elimineren zonder te raken aan de levensstandaard" (cfr. 'The Lexus and The Olive Tree').

Fiscaal loslopend wild.

Bij een nieuwe vermogens(winst)belasting zal de middenklasse zoals gebruikelijk het gat moeten dichtrijden. De middenklasse, dat zijn de brave burgers die altijd net rijk genoeg zijn om belastingen te betalen, maar net nooit arm genoeg om voor aftrek of subsidies in aanmerking te komen. Ze zijn controleerbaar en ze kunnen niet stemmen met hun voeten, dus... fiscaal loslopend wild. Daarom geen Tax Shift, Tax Lift of Taks Swift....het eindigt altijd in Tax Shit! Samen met de Denen en de Zweden hebben we de hoogste belastingdruk van Europa. Deze landen hebben hun vermogensbelasting terug afgeschaft, wegens niet efficiënt. Voor de inhalerige Fransen stilt het amper 0,2 % van hun belastinghonger. Hoe zou een belasting die niets opbrengt toelaten om een andere belasting te verlagen? Met rentevoeten van amper 1 tot 2% op kapitaal houden onze renteniers en gepensioneerden nog amper een klokhuis over van hun appeltje voor de dorst. Een vermogenswinstbelasting is voor hen een onteigening.

Gerommel in de marge.

Het huidige debat over de indexsprong is rommelen in de marge. Met een indexering van de netto- ipv. de brutolonen zou men de koopkracht behouden en zou het overheidsbeslag verminderen aan het tempo van de inflatie. Maar daar is moed voor nodig. Pistes genoeg. Professor Peersman: verhoog de BTW en laat de index spelen, een nul operatie voor de loontrekkende en een subtiele vermogensbelasting, want er is geen compensatie voor wie zijn inkomen uit vermogen haalt. De verbruiker betaalt. 300.000 gedetacheerde Oostblokarbeiders en 30.000 EU-ambtenaren, die hier werken, maar geen sociale zekerheid betalen, zouden met een BTW-verhoging extra-belasting betalen. Niet dat ik zo'n vertrouwen heb in economen en professoren. De kloof tussen theorie en praktijk is te diep. Professor econoom Koen Schoors van UGent is bijvoorbeeld ook voorzitter van Gigant, een overheidsvehikel dat garanties verstrekt aan staatsinstellingen die geld pompen in private bedrijven. Hij liet 80,2 miljoen euro belastinggeld storten in de bodemloze put van het Limburgse kranenbedrijf Arcomet. De snelste manier om failliet te gaan, zei een oligarch mij ooit, is op het casino spelen. De aangenaamste manier is de vrouwen versieren, en de zekerste manier is een professor in dienst nemen.
Lakmoesproef
Het debat over de vermogens(winst)belasting is de fiscale lakmoesproef voor de geloofwaardigheid van de N-VA. Houden ze aan hun verkiezingsbelofte of degraderen ze tot genetisch gemodificeerde tjeven, de Open VLD achterna. "Belastingheffing is in strijd met het eigendomsrecht" zei Karel Anthonissen ooit. Karel is gewestelijk directeur van de B.B.I. Wie ben ik om hem tegen te spreken. Op een historische bijeenkomst van handelaars vroeg Colbert zelfvoldaan: "Qu'est-ce que je puisse encore faire pour vous?" Tot zijn afgrijzen riep een zekere Legendre: 'Laissez nous faire!" Het wordt hoog tijd om een anti-belastingpartij op te richten.

Jean Marie Dedecker

maandag 22 december 2014

Open Nieuwjaarsbrief aan Delphine Persoons: " Doe je handschoen uit en steek je middenvinger op "

Beste Delfine

Blijf niet in de touwen hangen door een uppercut van een smurfenclubje dat je in Plopsaland beroofde van de titel van Sportvrouw van het Jaar. Vandaar mijn briefje. We hebben in dit land meer sportprijzen dan topatleten. Je moet al serieus kreupel zijn om naast het podium te vallen. Van de Gouden Spike tot de Gouden Schoen, van het Vlaams Sportjuweel tot de Vlaamse Reus, van de Kristallen Fiets tot de Flandrien van 't Jaar. Elk zendertje of krantje creëert zijn eigen communicantje. Er is zelfs nog een Brussels aristocratisch clubje dat de trofee van Sportverdienste uitreikt, telkenjare uit de handen van een gekroond prinselijk hoofd. Dit jaar ging het kleinood naar een gepensioneerde voetballer, Daniel Van Buyten. Het staat chiquer dan een bokser met spruitjeslucht. Adel is zelden edel.

maandag 15 december 2014

Als notoir lintjesweigeraar wacht ik nog altijd op de realiteitszin van onze nieuwe N-VA-excellenties

 

Naar aanleiding van de begrafenis van koningin Fabiola staat Jean-Marie Dedecker in zijn nieuwe bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be stil bij de monarchie.
Er is maar één voordeel aan de dood (toch voor de overledene) en dat is de upgrading bij de begrafenis. Van de doden geen kwaad. Grafredes en in memoriams zijn een eerbetoon aan het individu en dienen quasi altijd tot zijn of haar verheerlijking. De monarchie is echter een instituut en enige objectieve benadering of kritische noot is dan ook op zijn plaats. Als een kind sterft begraaf je een toekomst, als een oudere sterft een verleden.

Als de decujus van koninklijke bloede is wordt er ongegeneerd op de loftrompet geblazen en wordt elke valse noot angstvallig uit de symfonie van het leven geweerd. Er wordt een roedel royaltywachters opgevoerd, die hun informatie halen uit het roddelcircuit want de omerta rond ons koningshuis is groter dan het biechtgeheim. Het is bijna schrijnend dat na 54 jaar koninginneschap het media-archief niet groter is dan enkele verhakkelde monologen van de overleden vorstin, een voorgekauwd radiopraatje met Lutgart Simoens (de echte Vlaamse koningin van het Eenzame Hartenbureau) en een resem gestileerde verschijningen aan de arm van Koning Boudewijn. Beetje wuivend, beetje zwaaiend naar een supportersgilde van overjaarse cappuccinodames en joelende schoolkinderen.

vrijdag 12 december 2014

Het afschakelplan: Black-out van het Gezond Verstand.


Elf BV-klimaatalarmisten voerden een klimaattoneeltje op om onze regering voor de rechter te dagen. Een nobele daad maar om de verkeerde reden. Het politieke schuldig verzuim ligt in debewuste vernietiging van onze energiebevoorrading en niet in de klimaatopwarming. Het is al behoorlijk pretentieus om te denken dat de mens de thermostaat van onze planeet kan regelen. Volgens de NASA verandert het klimaat gelijktijdig op de ons omringende planeten. Dit kan toch niet de schuld zijn van onze uitlaatgassen? De Harvard Universiteit beweert dat het in de vroege middeleeuwen warmer was dan nu, maar dat je 300 jaar later kon schaatsen op de Noordzee. De Noordpool smelt en de Zuidpool groeit met 19.000 km² ijs per jaar. Liever pinguïn dan ijsbeer. Klimaatschizofrenie.


Huisje weltevree

Ons landje stond aan de wieg van de industriële revolutie. Eind 19e eeuw waren we de derde grootste economie van de wereld. In de tijd van een vliegenknipoog zijn we van een kruipende diersoort opgeklommen tot een volwaardige beschaving met elektrisch verwarmde huizen, kookplaten en (vaat)wasmachines. Vandaag moeten we aan de kaarsen, het paraffineoventje en de huifkar. Tot Paars in 1999 aan de macht kwam had ons landje één van de meest performante elektriciteitsvoorzieningen ter wereld. Kerncentrales zorgden voor 58% van de elektriciteitsproductie waarvan zelfs 15% kon worden uitgevoerd. Vandaag moet 25% worden ingevoerd! Electrabel monopoliseerde toen de markt maar 60% van de elektriciteitsprijs vloeide ook terug naar de overheid via allerhande belastingen en taksen. Ook de gemeentekas werd gespijsd en via een kluwen van intercommunales en cliëntelisme kon de politieke wereld mede aan de kassa passeren. Huisje weltevree. Tot Europa de liberalisering van de markt doordrukte waardoor productie, transport en levering aan de eindgebruiker opgesplitst moesten worden. Het werd een politieke knoeiboel en een aanslag op de portemonnee van de verbruiker.

Handen af van Zwarte Piet

Als het team van Sinterklaas louter uit blanken had bestaan, was vroeg of laat de eis gekomen om er ook zwarte hulpjes bij te nemen, wegens discriminatie op de werkvloer', schrijft Jean-Marie Dedecker in het Schaduwparlement van Knack.be.

Nog vijf nachtjes slapen. Mijn schoentje staat al klaar. Als Zwarte Piet zich nu maar, beladen met geschenken, door de schoorsteen wringt, want hij dankt zijn teint aan dit inbrekersgedrag. Zelfs culturele autoriteiten als de bard Bart Peeters en acteur Jan Decleir hebben het op tv bevestigd. De Sint resideert in Spanje, zijn Pieten zijn roetzwart en zijn schimmel is wit. Punt. Ik heb het altijd geloofd en maak het nu ook wijs aan mijn kleinkinderen. Mythen, sagen en sprookjes moeten de kinderlijke onschuld in stand houden.

Over de herkomst van de Sinterklaaslegende doen zowel Bijbelse als Germaanse verhalen de ronde. De Heilige kindervriend zou zelfs een bisschop zijn die in Turkije zwarte slaven bevrijdde. Weinig waarschijnlijk. Was het de Paus niet die, als laatste vorst van West Europa, tot 1796 slaven in dienst had? Tjevenstreken.

Beste Baron Michel D'hooghe, waarom blijf jij kersen eten met zulke louche bobo's


Beste Michel,

We kennen mekaar uit een vorig leven, uit de tijd dat Club Brugge nog kampioen speelde, dat ik judoka was en jij voorzitter van de Belgische Voetbalbond. Je vertelde me zelfs dat mijn eerste (judo)boek als inspiratiebron naast je relaxzetel lag in je sauna. Mijn ijdelheid gebiedt dan ook enige onderdanigheid voor zo veel erkenning. Al 26 jaar ben je ook lid van het presidium van de wereldvoetbalbond FIFA. Vandaar dat ik je aanschrijf.

Een corruptie-onderzoek van de Amerikaanse topadvocaat Michael Garcia naar de handel en wandel van voetbalpaus Sepp Blatter en zijn 25 apostelen doet het voetbalvaticaan op haar grondvesten daveren. In 2010 was ons landje kandidaat om een WK te organiseren. We spendeerden miljoenen belastinggeld om te lobbyen, maar Qatar en Rusland gingen met de prijzen lopen. Nu blijkt dat er smeergeld in het (voetbal)spel was. Daarom had ik graag enige klaarheid gekregen van jou, beste Michel, of beter nog, de terugbetaling van ons lobbygeld.

Politiek correct wegkijken als godsdienstvrijheid dreigt te botsen met vrouwenrechten

'Feministes die in de vorige eeuw gestreden hebben voor vestimentaire en seksuele vrijheid, verdrinken nu in het bad van de collectieve zelfverloochening. Ruimdenkendheid stopt als het dreigt te vloeken met de archaïsche waarden van de islam', Jean-Marie Dedecker viert Vrouwendag in het Schaduwparlement.

Overal in de wereld wordt op 8 maart de Internationale Dag van de Vrouw gevierd. Onze suffragettes hebben er 11 november nog aan toegevoegd als bisnummer: de Nationale Vrouwendag. Het kalenderverdriet voor WO I wordt dan altijd samen herdacht met de kalendervreugde van de Nationale Vrouwendag. Niet omdat het op die dag Wapenstilstand is tussen de seksen, maar omdat de Franse super feministe Simone de Beauvoir in 1972 op die bewuste dag een gaatje in haar kalender vond om onze Dolle Mina 's hier te lande een riem onder het revolutionaire hart te komen steken. Simone had beter een andere dag uitgekozen. De belangstelling voor de feestdag van haar volgelingen wordt telkenjare mediatiek overstemd door het sluitingsfeest van de Boekenbeurs en de herdenking van de Eerste Wereldoorlog.

De enigen die belang hebben bij werkloosheid zijn de vakbonden

Geachte heer De Leeuw, Beste Kameraad Rudy,

Sta me toe dat ik je tutoyeer. Ik weet dat het niet past bij je status, maar het bekt beter. Ik zal het niet hebben over je haat- liefdeverhouding met de notionele intrest, domiciliefraude in Aalst of de aberraties uit het verleden zoals het uitkeren van één miljoen euro zwart geld aan gesyndiceerde werknemers bij Sabena, de zwarte kassen bij BBTK Antwerpen en Brussel of de hulp bij sociale fraude met Turkse nieuwkomers in Limburg. Het is te goedkoop, en ook je collega's hebben boter op hun syndicale hoofden. In het ARCO-dossier hebben je kompanen van de Christelijke Arbeidersbeweging de spaarpot van 780.000 coöperanten geplunderd en de rekening doorgeschoven naar de belastingbetaler. Een aderlating ter waarde van een dozijn indexsprongen. In elke bananenrepubliek word je daarvoor standrechtelijk gefusilleerd, hier gepardonneerd.

Vakbonden zijn een elementair onderdeel van onze democratie, Kameraad Rudy. Maar je moet wel stilaan beseffen dat de klassenstrijd gestreden is. Het kapitalisme is gesocialiseerd tot volks- en spaarboekkapitalisme. De gemiddelde koopkracht, in reële cijfers, dus na uitzwering van de inflatie, is op vijftig jaar tijd verviervoudigd. De waarde van een huis is vertienvoudigd. De duizelingwekkende overheidsschuld, die in die periode tot stand kwam door voorthollende exuberante welvaartseisen, moet nu echter getorst worden door een werkende bevolking die toen nog niet actief of zelfs maar geboren was. Dat is pervers. We erven de wereld niet van onze ouders, we lenen ze van onze kinderen, schreef Antoine de Saint- Exupéry jaren geleden al.

Politici verbranden zich aan de zon en de consument zit op de blaren

Als minister Turtelboom een lijk in de elektriciteitskast vindt, heeft ze haar huiswerk niet gemaakt. Het rapport van de SERV (de Sociaal Economische Raad van Vlaanderen)dat een groen gat in de schatkist voorspelde van 1,8 miljard euro (en niet 1,7) lag al op alle politieke partijcenakels en de regeringsbanken in MAART 2014. Het ging in de lade en alle partijen gingen collectief op het deksel van de doofpot zitten tot na de verkiezingen van 23 mei. Meer zelfs, de Vlaamse Regering besliste nog "en stoemelings" om een dubieuze 4 miljard euro groenestroomcertificaten (GSC) toe te kennen aan een paar biomassacentrales, en de Federale Regering verhoogde vlug nog de  GSC-prijs voor windmolens op zee. Zuiver kiezersbedrog. Alle partijen hebben boter op het hoofd, maar als groene Farizeeërs hebben ze nu last van intellectuele winderigheid en geheugenverlies.


 

Coalitievorming is politieke collaboratie in vredestijd, samenwerken met je vijand uit eigenbelang en machtsbehoud.

Open brief aan Theo Francken,

Beste Theo,


Nu het stof is neergedwarreld, nu de karavaan terug langzaam voorbij schuifelt en de honden schor zijn geblaft, durf ik een woordje tot je richten.
 

Niet uit sympathie voor uw partij, de N-VA, ik zelf werd er geslacht op het altaar van het kartel en dan behandeld als een uitgewezen asielzoeker. LDD-ers worden er beschouwd als ebola-lijders. Maar vooral uit mededogen met jou. Weliswaar is dit het gevoel van de machteloze, maar ik heb sympathie voor mensen met ballen. Zij verdienen het niet gecastreerd te worden, ze knielen en ze kruipen niet. Spitsroedelopen is voor hen een afschuwelijke olympische discipline.

Ik heb je leren kennen als een man met een rechte rug. Iemand die zijn mond niet spoelt met zeep als hij het woord neemt . Je hebt nochtans al wat van je strijdkreten moeten inslikken om tot het regeringsclubje te behoren : het koningshuis wordt opgewaardeerd en niet af geserveerd,  Arco mag aan de haal met 600 miljoen euro van de belastingbetaler en naar een grotere Vlaamse onafhankelijkheid mag er zelfs geen haan meer kraaien, laat staan een leeuw als jij. Het regeerprogramma bevat nog geen bord linzensoep aan communautaire maatregelen. 

Nu moest je ook door het stof “pour le bien de la cause”, nochtans was de rode hysterische aanval op je persoon meer een uiting van opgeklopte frustratie en een zijdelingse aanval op je Waalse coalitiepartner dan een doordachte zet van PS en CdH. Variaties op een afgezaagd thema dat de Vlaming al lang niet meer beroerd. Jouw excuses waren enkel nodig als zoenoffer voor de macht. Ik weiger te geloven dat je excuses oprecht waren. Een bezoekje aan een 90-jarige ideologische vriend is geen daad van collaboratie maar van liefdadigheid en respect.

De oorlog heeft hele generaties vervolgd en de verbittering werd met de moedermelk doorgegeven. Zeventig jaar na datum zijn amnestie, vergeving en een dialoog om het verleden te verwerken, ,nog altijd taboe. Woorden die wel gedebiteerd worden door onze politici als het over Hutu’s en Tutsi’s, Kosovaren of Oekraïners gaat, maar een scheldwoord blijven als het hen uitkomt om Vlaanderen te stigmatiseren. Het kan verkeren. Het collaboratiespook uit de fles laten is altijd nuttig voor politieke polarisering, dan is intellectuele eerlijkheid maar bijzaak. Sommigen draaien zelfs bij uit eigenbelang. Patrick Dewael kapittelde jullie een decennium lang als fascisten met als emotionele dooddoener het feit dat zijn oom in een concentratiekamp overleden is. Johan Sauwens kreeg van hem zelfs een ministeriële exit voor een ommetje bij de vrienden van het Sint -Maartensfonds. Nu moet Dewael uit lijfsbehoud de coalitie ophemelen. Veranderen van mening en van kamp zit in het DNA van de Open VLD. Coalitievorming is politieke collaboratie in vredestijd , samenwerken met je vijand uit eigenbelang en machtsbehoud.

Je hoeft je niet te excuseren, beste Theo, zeker niet voor je jeugdzonden. Dit zijn slechts pekelzonden en geen politieke doodzonden. Nakomelingen zijn verantwoordelijke voor de wereld van vandaag en die van morgen, niet voor die van gisteren. Wie geen schuld draagt moet geen boete betuigen. Daarenboven verwijt de rode pot dat de ketel zwart ziet. Een kwarteeuw geleden schreef radiojournalist Johny Vansevenant een boekje over de PS “Maffia aan de Maas”. Het is nog actueel als leerboek over het Eigen Volk Eerst – principe van de PS ,die meer bezig was met het profitariaat dan het proletariaat. Het schetst de tijdsgeest toen de door jou gevierde Bob Maes samen met papa Onkelinx nog het parlementaire pluche deelden. Er zitten zelfs nu ook nog Rode hysterici in het parlementair halfrond die in illo tempore dweepten met slachters als Lenin, Stalin, Mao en zelfs Kim Il Jung, van RAL tot AMADA en PVDA. Om het maar niet over de klassieke dooddoeners als REX en Leon Degrelle te hebben. Met het jeunisme in het parlement is blijkbaar ook het collectieve geheugen aangetast

Ik weet het,  Beste Theo, het is misschien laag bij de grond, maar “à la guerre comme à la guerre”, als Laurette nogmaals persoonlijk ten strijde trekt en je als een racist bestempelt, vraag dan het dossier op over de lotgevallen van ex-meneer-Onkelinx, Abbès Guenned, en zijn criminele omzwervingen met een diplomatiek paspoort.

Je hoeft je niet te excuseren, Beste Theo, voor het twitteren van de waarheid. Het debat over de meer- en minwaarde van de migratie is volledig legitiem. Met de invoer van armoede uit de derde wereld hebben we ook hier een vierde wereld gecreëerd met mensen die van een sociaal systeem kunnen genieten zonder dat ze er toe hebben bijgedragen en onze welvaart onder druk zet. Een klein voorbeeld van je gelijk, Beste Theo : een derde van onze bajesklanten is Marokkaan of heeft Marokkaans roots .De politieke correctheid sublimeert ook daar de waarheid omdat de dubbele nationaliteit de telling als Belg gebiedt. De “kutmarokkaantjes” in je tweet zijn dus amper een eufemisme. Slechts een derde van de Marokkaanse bevolkingsgroep op actieve leeftijd heeft volgens de Koning Boudewijnstichting een vast arbeidscontract. De uitkeringsdruk is vier keer hoger dan bij autochtonen en de onderwijsachterstand zorgt eerder voor een nivellering omlaag dan voor vooruitgang.. De waarheid heeft haar rechten, Beste Theo, en het is je plicht als minister van asiel – en integratie om daarover te waken en bij te sturen.

Ik heb een hekel, Beste Theo, aan alibi- en vluchtgedrag van politici die hun beginselvastheid afzweren als een ministerpostje in het gedrang komt. Een minister sneuvelt nooit door de oppositie maar door de mep van een krant of een camera. De coalitiemeerderheid zal je blijven steunen uit eigenbelang en uit gebrek aan een alternatief. De sorrycultuur is een rem op de vrije meningsuiting. Elk woord over migratie en collaboratie ligt op een bananenschil. Het gevaar voor jou schuilt nu in de valkuil van de zelfcensuur. Uitgesproken principiële standvastigheid is een zegen, geen vloek.

Geloof me deze heisa heeft je geen windeieren gelegd. Integendeel, de vox populi staat aan je kant en je stijgt met stip op de politieke pop-poll. De kracht van verandering, weet je wel. Als de PS op de communautaire trom blijft roffelen, rinkelt de kassa voor jouw partij. Onoprechte verontschuldigingen zijn echter vergif voor je  geloofwaardigheid. Het komt op een drafje, maar verdwijnt in galop. Met dichtgeknepen billen kun je moeilijk lopen. Ren vooruit, Beste Theo en spreek vrij, rechts voor raap.
 

Met welgemeende Vlaamse groet,

Jean Marie Dedecker

dinsdag 25 februari 2014

Electrawinds krijgt al jaren een voorkeursbehandeling door de overheid.



Illegale nachttransporten, het niet aanleggen van een kade voor milieuvriendelijk vervoer, het verbaast ons niet.
Al jaren krijgt Electrawinds een voorkeursbehandeling in Oostende. Ogen worden dichtgeknepen uitzonderingen worden toegestaan.
Zo kreeg de biomassacentrale van Electrawinds op 14 juni 2008 een afwijking op hun milieuvergunning. Electrawinds werd niet verplicht om continue metingen voor dioxines en furanen met tweewekelijkse analyses te voorzien. Ipv tweewekelijkse analyses zoals gebruikelijk voor dergelijke installaties werd het voor het bedrijf waarvan Johan Vande Lanotte toen voorzitter was, een tweejaarlijkse controle. (klik hier voor de milieuvergunning)
Electrawinds moet te Oostende ook geen belasting op drijfkracht betalen. Elke bakker moet hier wel betalen voor zijn oven.
Jean Marie Dedecker
 
 
 
 
 

 

zondag 9 februari 2014

Open brief aan Lode Vereeck

 
Dag Lode,


Op het gevaar af dat deze brief als natrappen wordt beschouwd neem ik toch de pen even ter hand. Overal lees ik immers interviews met jou die eerder de waarheid over je overloperij geweld aan doen dan ze te verrechtvaardigen! Je was niet het slachtoffer van dit scenario maar de regisseur ervan. Vandaar deze korte rechtzetting. Ik heb er alle begrip voor dat je een lekkend schip verlaat, zelfs de ratten doen dit, maar heb dan tenminste de intellectuele eerlijkheid om de verantwoordelijkheid bij jezelf te leggen.


Even terug in de tijd. Je was inderdaad niet welkom bij de N-VA (wij ook niet), niet alleen op basis van je gedegen oppositiewerk tegen Muyters, maar de zaken lagen eerder op het persoonlijke vlak. It takes two to tango. Nochtans vond je dat de NV-A de beste vluchtheuvel was vermits de Vlaams Nationalisten - volgens je eigen zeggen - tachtig procent van ons liberaal programma gekopieerd hebben, tot het euro realistische Europese toe. Dat je nu een bocht van 180 graden maakt en plots het Open VLD programma als een zaligmakende mantra afdreunt, ligt in de pijnlijke lijn der verwachtingen. Nieuwe meesters, nieuwe wetten of wiens saus men eet, wiens taal men spreekt. En van zijn jas en zijn vest te draaien heeft nog niemand ooit koud gehad. Wat mij echter het meeste stoort, beste Lode, is je alibigedrag betreffende de LDD strategie om ons terug te trekken achter de IJzer. Een strategie die je uit je eigen faalangst mede uitgedokterd hebt. Ik schrijf dit briefje trouwens  met zicht op deze historische vlakte. Mijn thuis is tegenwoordig mijn loopgraaf. Je wordt er immers niet in de rug geschoten.


Een paar maanden terug betaalden we een dure opiniepeiling om de kiesintentie van de Limburgers voor jou en de partij te meten. Het resultaat was zo bedroevend dat je besloot om niet meer op te komen bij de verkiezingen. Je zou dan met opgeheven hoofd het politieke strijdtoneel verlaten en terugkeren naar je oude academische liefde, de universiteit. (Je nieuwe partij Open VLD klokte ook af op een schamele 8%, het wordt dus nog knokken als reservewiel van Patrick Dewael). Nu blijkt voor je militanten dat het een lafhartige vaandelvlucht was uit zelfbehoud.


Enkel in West Vlaanderen kwamen we volgens een peiling bij 2000 burgers, riant boven de kiesdrempel, en het was jouw idee -samen met onze andere volksvertegenwoordigers – om alle overlevingstroeven in de kustprovincie uit te spelen. Tot ontgoocheling van onze provinciale achterban. Het was zelfs jouw ingeving om met alle Vlaamse parlementairen, jijzelf incluis, daar op de lijst voor 25 mei te gaan staan als morele steun en blijk van waardering voor ondergetekende (sic). Een veertiental dagen geleden kwam je terug op dat idee, we weten nu waarom.  Erst das Fressen und dan die Moral. Eerst het postje ,dan de ideologie. Niettegenstaande je dure eed dat je niet zou overlopen naar een andere partij, had de haan al driemaal gekraaid en waren de 30 zilverlingen betaald. Je zocht alleen nog een alibi om overloperij als een volwaardig loopbaanalternatief te verkopen en de aanleiding bij de partij te leggen. Een gegeven woord in de politiek is even vluchtig en even giftig als chloroform, maar verraad moet een strikje krijgen om verteerbaar te worden.


Een uur vooraleer ik onze “IJzerstrategie” kond maakte op TV in “Reyers Laat” op woensdag 5 februari, belde ik je nog op. Je bevestigde mij je terugkeer naar de academische wereld. Twee uur later deed je de wereld en mezelf kond dat je de schaapstal van LDD verliet voor de slangenkuil van de Open VLD (je leugenachtige uitleg hou ik tot nader order voor mezelf, maar breek me de bek niet open).  Meer zelfs, je had al een interview gegeven aan ’t Belang van Limburg waarin je je thuiskomst in de Melsenstraat na vijf jaar omzwerving bejubelde. Van hypocrisie krijg je hoogstens gewetenswroeging. In een relatie is het altijd de partner zelf die het laatst weet dat hij bedrogen wordt. Waarheid heeft haar rechten, beste Lode. Vandaar dit schrijven.


Toch wens ik je alle succes toe, ook in de slangenkuil van Open VLD. Echt waar. Als libertair gun ik iedereen het recht zijn eigen carrière uit te tekenen. Je bent een kraan van een parlementair, van ministeriabel niveau, zeker in het Open bleekblauwe fabriekje waar de spoeling door de erfelijke familiecratie zo dun is dat het aan bloedarmoede lijdt . We hebben vijf jaar als twee handen op één buik samengewerkt zonder ook maar één twistpunt en in volle vertrouwen. Ik ben er je dankbaar voor en ook fier dat je dit dankzij LDD kon waarmaken. We belijden dezelfde ideologie, dezelfde remedies en dezelfde politieke toekomstvisie voor dit land. Ik hoop dat je onze beginselen trouw blijft en kan waarmaken alhoewel de eerste tekenen dit tegenspreken. Bij je eerste OVLD TV optreden was je al de buikspreker van hun beleid dat je vijf jaar verketterd en bestreden hebt ,behaagzieke kontdraaierij voor je nieuwe blauwe vrienden . Hou toch je rug recht, Beste Lode, ik heb in de politieke arena al teveel collega’s ontmoet met de ruggengraat van een braadworst. Zelfrespect is een te koesteren kostbaar goed.


Elke wonde heelt, sommige wonden laten een litteken. Er is meer verraad in de politiek dan in de verzamelde werken van Shakespeare. Het Brutusgehalte is nooit veraf, Tu quoque fili me. Succes is de kunst om van de ene ontgoocheling naar de andere te gaan zonder je enthousiasme te verliezen.


Ondertussen strijd ik achter de IJzer, tot de tsunami van de N-VA na de volgende verkiezingen zich terugtrekt. Na vloed komt eb. In de hoop niet te verdrinken, verblijf ik,


sans rancune,

 

Jean Marie Dedecker